خرید بک لینک
پسرک بی آنکه بداند چرا ،سنگ در تیر کمان کوچکش گذاشت و بی آنکه بداند چرا ،گنجشک کوچکی را نشانه رفت. پرنده افتاد ،بال هایش شکست و تنش خونی شد. پرنده می دانست که خواهد مرد ،اما پیش از مردنش مروت کرد و رازی را به پسرک گفت تا دیگر هیچ چیزی را نیازارد. پسرک پرنده را در دست هایش گرفته بود تا

برچسب: نویسنده: آوا حسین‌پور تاريخ: دوشنبه 15 خرداد 1396 ساعت: 12:58

بلوغ ، پس از تکلم ، حیرت انگیزترین اعجاز زندگی انسانست . معجزه ای که مانند تکلم ، هیچگاه احساس و ادراک نمشود . ناآگاهی آنقدر سایه ی بلندی بر زندگی انسان می اندازد که امتدادش تا مرگ با اوست. بلوغ مانند یک دگردیسی درونی در روان و ادراک انسانست . مرحله ای است از تکامل ادراکی انسان ، که

برچسب: نویسنده: آوا حسین‌پور تاريخ: دوشنبه 15 خرداد 1396 ساعت: 12:58

بسان قطره ای که در برکه اش ماوا دارد و خبراز اقیانوس اش نیست ، زنده اما خفته ایم. همچون یاخته ای که در جریان حیات ، بی خبر از کالبدی که اورا در بر گرفته روانست ، آرام و اما بیقرار بیخبری هاییم ... یاخته چه میفهمد از کالبد بودن ؟ و کالبد چه میفهمد از نگاه ؟ چه میفهمد از احساس ؟ از درد

برچسب: نویسنده: آوا حسین‌پور تاريخ: دوشنبه 15 خرداد 1396 ساعت: 12:58

آنسوي مغاك بيگذردرد من از حصار برکه نیست . درد من همزیستی با ماهیانیست که دریا به ذهنشان هم خطور نکرده است چرا یک بودا همیشه اشتباه درک میشود؟ دانلود نوشته شده در جمعه ۱۳۹۵/۱۱/۰۱ساعت 6:43 توسط هارپوكرات| مطالب پيشين

برچسب: نویسنده: آوا حسین‌پور تاريخ: دوشنبه 15 خرداد 1396 ساعت: 12:58

درد من از حصار برکه نیست . درد من همزیستی با ماهیانیست که دریا به ذهنشان هم خطور نکرده است وَتَرَاهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَهُمْ لا يُبْصِرُونَ ... نوشته شده در چهارشنبه ۱۳۹۵/۱۱/۰۶ساعت 15:41 توسط هارپوكرات|

برچسب: نویسنده: آوا حسین‌پور تاريخ: دوشنبه 15 خرداد 1396 ساعت: 12:58

مسحور متن هایی ام که با خواندنشان ، پایان نمیپذیرند ؛ بلکه تازه آغاز میشوند. متن هایی که کلمه هاشان زنده اند و در تو جانی دوباره میگیرند . وقتی میخوانی شان ، در تو زاده میشوند و در تو امتداد میابند . کلمه ها همچون درختانی هستند که چون درخاکی زنده ریشه کنند ، در تک تک شاخه های خویش حیاتی برگ

برچسب: نویسنده: آوا حسین‌پور تاريخ: دوشنبه 15 خرداد 1396 ساعت: 12:58

آنها که اهل ملکوتند ، زیستن در دقت های بزرگ را آموخته اند . برای آنان ، اشیاء هریک لحطه هایی اند به درازای ابدیت و به عمق آسمان . و عشق ورطه ایست بی انتها ... نوشته شده در دوشنبه ۱۳۹۶/۰۱/۲۸ساعت 10:4 توسط هارپوكرات|

برچسب: نویسنده: آوا حسین‌پور تاريخ: دوشنبه 15 خرداد 1396 ساعت: 12:58

خدا را بخوانید ؛ با زبان، با ذهن ، وبا قلبتان . آنگاه بشنوید آنرا از زبان روحتان. به هنگام خواندن آگاه باشید که چه کسی را میخوانید؟ خدا را حداقل آنگونه بخوانید که انسانی بیدار ، باعظمت ، بینا و شنوا و ناطق را میخوانید. بسیاری از مردم خدا را چنان میخوانند که گویی مرده ای را میخوانند . انگا

برچسب: نویسنده: آوا حسین‌پور تاريخ: دوشنبه 15 خرداد 1396 ساعت: 12:58

وقتی زبانی را درک میکنی ، جهانش را درک خواهی کرد . که زبان دروازه ی جهانهاست ... قَالَتْ نَمْلَةٌ يَا أَيُّهَا النَّمْلُ ادْخُلُوا مَسَاكِنَكُمْ لَا يَحْطِمَنَّكُمْ سُلَيْمَانُ وَجُنُودُهُ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ . فَتَبَسَّمَ ضَاحِكًا مِنْ قَوْلِهَا... نوشته شده در جمعه ۱۳۹۶/۰۲/۲۲ساع

برچسب: نویسنده: آوا حسین‌پور تاريخ: دوشنبه 15 خرداد 1396 ساعت: 12:58

چیزی در آسمانست ، و امری در زمین ، واقع میشود . تا تو به کدامیک از ارتعاشهای آسمان ربط داده شده باشی ، که در حادثه ای در زمین واقع شوی . یوسف در ارتعاشی قرار گرفته است که هرجا رود در چاه پرتابش میکنند تا تاجش را برسر نهد. ابراهیم در رازی بسر میبرد که او را به بیابان میکشاند تا

برچسب: نویسنده: آوا حسین‌پور تاريخ: دوشنبه 15 خرداد 1396 ساعت: 12:58

صفحه بندی